نحوه رسیدن به آرامش ذهنی در هاپکیدو

یک هنرجوی پیشرفته هاپکیدو ذهنی آرام دارد. یک هاپکیدو کار واقعی پیش از تسلط بر حریف، به ذهن و جسم خود مسلط است. هاپکیدو هنر هماهنگ شدن با نیروی درونی است و نیروی درونی نیرویی است که در اختیار ضمیر ناخودآگاه انسان قرار دارد. پس اگر می خواهیم هاپکیدو کاری باشیم که با نیروی درونی خود هماهنگ است باید به خود مسلط باشیم. ذهنی آرام و متعادل داشته باشیم و با ضمیر ناخودآگاه خود در ارتباط باشیم. تنها در ارتباط با ضمیر ناخودآگاه است که می توان با نیروی درونی هماهنگ شد، با آن ارتباط برقرار کرد و از آن استفاده نمود.

قدیمی ترین باور اساتید این راه در زمینه نحوه رسیدن به اینچنین آرامشی مدیتیشن بوده و هست. مدیتیشن برخلاف عقیده اکثر مردم، به معنای تمرکز کردن روی چیز خاصی نیست. مدیتیشن تمرین تمرکز نیست بلکه تمرین آرام کردن فکر است. زمانیکه که شما با آرامش مشغول فکر کردن در مورد چیزی یا کسی هستید، در حال مدیتیشنید. وقتی یک هاپکیدو کار تنها به تمرینی می اندیشد که در حال انجام دادن آن است، در حال مدیتیشن است. پس برای مدیتیشن کردن لازم نیست فقط و فقط روی یک معنی خاص تمرکز داشته باشید ولی یکی از سریعترین راههای آرام کردن ذهن، خالی کردن آن از افکار متفرقه و مشتت، و سوق دادن آن به سمت یک یا یک دسته از معانی است که قدرت آرام کردن ذهن را دارد.

روش عملی تمرینات تمرکزی برای هاپکیدو

در این بخش از سری مقالات اسرار تمرکز در هاپکیدو یک روش عملی برای آغاز تمرینات مدیتیشن به شما آموزش می دهم. این تمرین می تواند به مدت دلخواه انجام شود ولی توصیه می شود حداقل دو بار در روز انجام شود. بهترین زمان انجام تمرینات مدیتیشن زمانهایی است که خود شما آرامش نسبی دارید، اگرچه این یک نکته ضروری نیست. پس اگر تمرینات را سحرگاه، صبح پیش از صبحانه و شب، پیش از شام انجام دهید، بسته به شرایط زندگی شما، نتیجه سریعترین حاصل خواهد شد. این تمرین در اکثر شرایط و مکانها، حتی در اداره، پشت میز، یا سر یک پروژه ساختمانی قابل اجراست. بیاد داشته باشید که بهرحال شما در هر لحظه از شبانه روز که بیدار هستید مشغول فکر کردن به چیزی هستید. پس اگر در همان لحظه سعی کنید افکارتان را به افکاری محدود کنید که ذهن شما را آرام می کند، شما در آن لحظه در حال مدیتیشن هستید.

تمرین مدیتیشن در هاپکیدو

برای تمرین مدیتیشن، بدن خود را در حالتی راحت قرار دهید. بطوریکه مجبور نباشید برای نگه داشتن بخشی از بدن، ماهیچه ای را منقبض کنید. وقتی ستون فقرات به زمین عمود است، کمترین فشار را به عضلات کمر وارد می کند. پس بهتر است چهارزانو یا دو زانو بنشینید، ستون فقرات را عمود بر زمین نگه دارید و چشمهایتان را ببندید. دستها را بدون انقباض عضلات روی پاهای خود رها کنید و بدن خود را در حالت وانهادگی قرار دهید تا حرکات غیر ارادی نداشته باشد. به تعبیر آقای جناب آقای شعبان طاووسی، بدن مانند یک لیوان و فکر مانند آب داخل لیوان است. اگر بدن شما مدام در حال حرکت باشد، آب داخل لیوان نیز در حال تلاطم خواهد بود. پس برای مدیتیشن باید بدن شما بدون حرکت باشد.

نقطه رسیدن!

حال توجه خود را معطوف به صدای تنفس خود کرده و سعی کنید خود را در بدن خود حس کنید. تنها به صدای دم و بازدم خود توجه کنید. دم و بازدمی که به آرامی در حال انجام است. صدای تنفس، مانند یک کلمه است. کلمه ای که در برخی زبانها کلمه ای مقدس است. کلمه ای با صدای “سو” و صدای بازدم نیز همینگونه است. کلمه ای با صدای “هام”. سعی کنید با تفکر به این دو کلمه، ذهن خود را آرام کنید. از پشت تاریکی پلکهای بسته خود، در فضایی که فقط مختص به شماست، روی کلماتی تمرکز کنید که خلقت بدن شما بصورتی انجام شده که در دم و بازدم آنرا ادا می کند. کلمات “سُو” و “هام”.

این تمرین را هر نوبت، دست کم ۵ دقیقه انجام دهید. چیزی را نشمارید. منتظر تمام شدن تمرین نباشید. فقط ذهن خود را آرام کنید و منتظر لذتی باشید که مدیتیشن به شما می دهد. آرامشی عمیق و دوست داشتنی. لذتی که من در هر نوبت از تمرین تا به آن دست نیابم، تمرین را رها نمی کنم!

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید

هاپکیدو

تبلیغات

شماره همراه جناب سهرابی: ۰۹۱۶۷۰۷۷۲۸۷

مخاطبان امروز

امروز60
دیروز196

آنلاینها

2
Online
1398-07-28