امروز مدت زیادی از آخرین باری که مطلبی برای این تارنما نگاشته ام می گذرد. امیدوارم شما خواننده گرامی بیش از من برای پراختن به امور ورزشی زمان داشته باشید. موضوعی که در این مقاله به آن می پردازم نه یک آموزش تکنیکی و نه یک اطلاعیه است. بلکه تفسیر دیدگاه یک مربی نه چندان جوان هنرهای رزمی است. کسی که در زمینه های گوناگون این مبحث فعالیت داشته و شاهد رویدادها و بازخوردهای بسیاری در عالم ورزشهای رزمی بوده است و اکنون از دریچه امروز، معنی اتفاقات گذشته و ماحصل آنها را می بیند و می خواهد نتیجه این تجربیات را با شما در میان بگذارد. شاید برای برنامه ریزی های ورزشی و غیر ورزشی شما برای آینده، ایده ای به ارمغان بیاورد. می دانم که مطالبی از این دست در دنیای مجازی زیاد نیست. برای همین مشتاقم که اگر چیزی در این مبحث نهفته که جویندگانی دارد، فاش شده تا جمعی از ورزشکاران که از قابل احترام ترین اقشار جامعه هستند گامی به جلو بردارند.

درباره نویسنده

من امین شاهرخی، عضو سابق و قهرمان تیم ملی هاپکیدو ایران در وزن +۸۵، اولین و (تا کنون) تنها مؤلف کتب هاپکیدو در کشور، مسئول سابق کمیته فنی هاپکیدو ایران و البته یک مربی رسمی هاپکیدو هستم که بیش از دستاوردهای خود، به ثمره عمر ورزشی خود که هنرجویانم هستند افتخار می کنم و بسیار خوشحالم که ایشان باشکوهترین آموزه استاد گرامی ام جناب بهروز اقبالی را با دل و جان از من آموخته و اخلاق را بعنوان برترین فضیلت ورزشی خود در رأس تمامی آموزه های دیگر قرار داده اند. اگرچه چیزی از شهامت، لیاقت، مقام و دستاوردهای زمینی ورزش هم کم ندارند.

دیدگاه ایدئولوژیک ورزشی

زندگی از جهاتی شبیه یک جاده است. جاده ای که از آن عبور می کنی و هرچه جلوتر می روی چیزهای بیشتری می بینی. تمام این دیده ها در گام به گام این راه به تجربیاتت بدل می شوند و به ابعادی که زندگی ات را تحت الشعاع قرار داده، افزوده می شود. هرچه بیشتر می گذرد، معانی درک شده افزایش می یابد. در نتیجه ذهن، معنای دنیا را تحت یک فرمول خاص تفسیر می کند. فرمولی که در آن، مباحث (ابعاد) کم اهمیت منزوی شده و یا حتی فراموش می شود. و تنها معانی مهم که از اولویت خاص برخوردارند برجای می مانند. بهرحال با این همه دیده ها و شنیده ها و ابعاد تازه، دیگر وقت پرداختن به تمام آنها وجود ندارد. ناچار، باید از تمرکز بر بسیاری از آنها صرف نظر شود.
یک چنین دیدگاهی معمولاً پس از کشمکش های بیشمار ذهنی و عملی دست می دهد. شاید بهتر است بگویم راهکاری اکتسابی است که انسانها بطور غریزی برای واکنش به هر چیزی کشف می کنند.

فواید ورزش از دیدگاهی دیگر

حال که به این نقطه می رسیم، مهمترین ها را می یابیم. من ورزش را می بینم. چون خود به تنهایی پاسخ نیاز بسیاری از ابعاد مهم زندگی است.

  • ورزش به شما سلامتی می دهد. سلامتی یکی از ارکان لذت بردن از زندگی، توان کمک به خود و دیگران و زمینه داشتن «عقل سالم» است.
  • ورزش به شما آرامش، تمرکز و اعتماد بنفس می دهد. چیزهایی که اگر از دست بدهید به پوچی مطلق رسیده و دیگر هیچ معنایی برای خود نمی یابید. برزخی از دوزخ بدتر!
  • ورزش شما را شاداب نگه می دارد. با بالا رفتن سن و افول طبیعی نیروهای انسان از هر نظر، دید جوانی که با آن همه چیز قابل اجرا و ساده بنظر می رسد، کمرنگ شده و شما برای تأمین نیازهای روانی خود به استراحت و تفریح بیشتری نیاز دارید. در غیر اینصورت ممکن است حتی به مرز انفعال یا بدتر از آن برسید. ولی ورزش علاوه بر اینکه تفریحی مقرون بصرفه است، از تمام تفریحات دیگر نیز مفیدتر بوده و اگر بصورت مداوم دنبال شود، در سنین بالا می تواند شما را با همان نیروی جوانی تشویق به کار و پرداختن به امور زندگی کند. تفریحی ارزان که غرور آمیز، مفرح، افتخار آفرین، اعتبار آور و ارمغان آور سلامت و توان و پیشرفت است. از یک تفریح مگر چه انتظار دیگری می توان داشت؟
  • رستگاری! زمانیکه باعث تغییر مسیر زندگی افراد بسیاری به سمت و سوی ورزشی اخلاق محور مانند هنرهای رزمی اصیل می شوی، در حقیقت توشه ای معنوی برای خود می اندوزی که شاید با هیچ کمک مادی ای قابل قیاس نباشد. وقتی شاگرد تو به یک پهلوان تبدیل می شود، از خودت راضی خواهی بود. چراکه اگر به سمت و سوی ورزش کشیده نمی شد و اینچنین پایبند آن نمی ماند، شاید در بهترین حالت، یک انسان خیر می شد، نه کسی که پهلوانهای بعدی را تربیت می کند!

شما چه خواهید کرد؟

اینها تنها نمونه هایی از استنباط های پایه هستند که بنا به ارزشهای تو، پس از گذشت سالها، مهم تلقی خواهد شد. وگرنه مزیت های ورزش، بسیار بیش از اینهاست. در شرایط مساوی، یک ورزشکار پیر، ارزش بیشتری از یک غیر ورزشکار پیر برای خود قائل شده و اعتماد بنفس بیشتری دارد. بعلاوه، ورزشکار اصیل، بندرت احساس پیری می کند. پس شاید بتوان گفت اگر واقعیت را بر مبنای باور انسانها قرار دهیم. یک ورزشکار پیر اصلاً پیر نیست. در نتیجه سایرین با وی قابل مقایسه نیستند. شما اینگونه فکر نمی کنید؟


Notice: Undefined index: fa-IR in /home/hapkido/public_html/components/com_comment/helpers/utils.php on line 253

Notice: Trying to get property of non-object in /home/hapkido/public_html/components/com_comment/helpers/utils.php on line 253

هاپکیدو

با عضویت در کانال تلگرام ما از آخرین به روز رسانی های وبسایت آگاه شوید:

تبلیغات